API wykrywania oszustw, dokumentacja i przykłady zapytań

Przykładowe zapytanie

curl https://liar.pl/api/v1/check \
  -H "Authorization: Bearer TWOJ_KLUCZ" \
  -d type=rachunek \
  -d value=61109010140000071219812874

Przykładowa odpowiedź

{
  "type": "rachunek",
  "checksum_valid": true,
  "bank": "Santander Bank Polska",
  "reports": 0,
  "risk": "none"
}

Kody wyniku

Gdzie wpiąć API

Najczęściej API trafia w trzy miejsca: formularz zamówienia w sklepie (system antyfraudowy dla sklepów), rejestrację i wypłaty sprzedawców (weryfikacja numeru rachunku dla platform i marketplace) oraz obieg faktur kosztowych (weryfikacja kontrahenta dla biur rachunkowych). W każdym przypadku logika jest ta sama: wysyłasz identyfikator, czytasz kod wyniku i decydujesz, czy przepuścić, sprawdzić ręcznie czy zablokować.

Jak działa sprawdzenie i co dostajesz w odpowiedzi

Zapytanie przyjmuje typ identyfikatora (rachunek, telefon albo adres strony) i jego wartość. Dla rachunku sprawdzamy poprawność sumy kontrolnej i rozpoznajemy bank, potem zliczamy opublikowane wpisy w bazie zgłoszeń i przypisujemy schemat, jeśli się powtarza. Odpowiedź zawiera liczbę wpisów, schemat oraz kod wyniku, który możesz od razu podpiąć pod regułę w systemie.

Wynik jest sygnałem ryzyka, a nie wyrokiem. Brak wpisów nie oznacza, że identyfikator jest uczciwy, a wpis nie przesądza o winie właściciela, bo numer mógł zostać użyty bez jego wiedzy. Dlatego kody są trzy i prowadzą do trzech różnych działań, a nie do prostej blokady.

Typowe reguły decyzyjne

• Sklep. Kod none przepuszcza zamówienie, review wstrzymuje je do potwierdzenia telefonicznego lub płatności z góry, block zatrzymuje wysyłkę za pobraniem.
• Platforma. Przy rejestracji sprzedawcy i zmianie rachunku do wypłat każdy numer jest sprawdzany, a wypłata na rachunek z kodem block czeka na ręczne potwierdzenie.
• Obieg faktur. Rachunek z faktury kosztowej jest sprawdzany przed akceptacją, a faktura z wynikiem review trafia do osoby odpowiedzialnej za płatności.

Wdrożenie krok po kroku

• Zakładasz konto i wybierasz plan z odpowiednim limitem sprawdzeń.
• Pobierasz klucz API z panelu i wywołujesz pierwsze zapytanie przykładem z tej strony.
• Podpinasz kod wyniku pod regułę w koszyku, formularzu rejestracji sprzedawcy albo obiegu faktur.
• Dodajesz do monitoringu numery, które chcesz obserwować, i ustawiasz adres webhooka.
• Po pierwszym miesiącu przeglądasz wyniki i dopasowujesz progi, tak żeby nie tracić dobrych klientów.

Dla kogo API się opłaca

API ma sens tam, gdzie liczba sprawdzeń jest większa niż to, co zrobi człowiek ręcznie: sklep z kanałem za pobraniem i zwrotami, platforma wypłacająca sprzedawcom, biuro rachunkowe z wieloma klientami albo firma z dużym obiegiem faktur kosztowych. W takich miejscach pojedyncza przechwycona płatność lub wstrzymane nieodebrane zamówienie zwraca koszt abonamentu. Jeśli sprawdzasz kilka numerów w miesiącu, wystarczy sprawdzarka na stronie.

Przy podmienionym numerze rachunku na fakturze zobacz też opis schematu podmiany rachunku oraz procedurę kontroli przed pierwszym przelewem.

Limity, bezpieczeństwo i dane

Każde zapytanie wymaga klucza w nagłówku Authorization. Limity miesięczne i liczba numerów w monitoringu zależą od planu, a ich wyczerpanie nie wyłącza działającej integracji bez ostrzeżenia. Przetwarzamy tylko identyfikatory, które sam przekażesz. Nie potrzebujemy danych osobowych klienta, wystarczy numer telefonu, rachunku lub adres strony. Zasady przetwarzania opisuje strona o bezpieczeństwie.

Monitoring i webhooki

Dodajesz numery do listy monitoringu. Gdy pojawi się nowy wpis, wysyłamy webhook na wskazany adres. Limity zależą od planu.